En als de voorste gans moe wordt, wisselen ze van positie. Een andere gans neemt het over. Zonder ophef. Zonder dat de formatie uiteenvalt.

Ik moest daar onlangs aan denken tijdens een gesprek met een kerkenraad. Een college van kerkrentmeesters dat al jaren goed draait. Betrokken mensen, korte lijnen, een duidelijke taakverdeling. Maar de penningmeester nadert het einde van zijn termijn. En er is nog niemand die het stokje overneemt.

Dat moment kennen veel kerkelijke gemeenten. De formatie is er. De wil is er. Maar soms heeft één gans iemand naast zich nodig om de vlucht vol te houden.

Dat is precies de rol die ik graag vervul. Niet om het over te nemen, maar om tijdelijk voorop te gaan. Zodat de administratie doorloopt, de kennis geborgd wordt en de gemeente de tijd heeft om de juiste mensen te vinden.

Als de formatie weer op kracht is, doe ik een stapje ik terug. Dat is de bedoeling.